Duiken op Perhentian Kecil

      2 Reacties op Duiken op Perhentian Kecil

Na een lange en hongerige weg (want het is ramadan, en dan is op zulke plekken alles dicht behalve de KFC), stonden we met goede moed met onze slippers en backpack op het strand van Perhentian Kecil, de kleinste van de 2 Perhentians  (Na last-minute research in de nachtbus bleek dat de beste optie voor armoedige reizigers). Op zoek naar een goedkope slaapplek dus,  en wat te eten het liefst!

Long beach

We begonnen maar meteen rechts op longbeach (want daar moest het allemaal te doen zijn) , met als eerste hostel ‘moonlight’,  of ‘moonshine’,  iets met ‘moon’ in ieder geval.  Ik had ergens gelezen dat dat basic,  maar goedkoop moest zijn. Dat was gesloten en al half afgebroken. Jammerdebammer.  Het hotel ernaast was sjiek en reteduur.  Next. Een bouwput. Hijskranen en graafmachines reden af en aan de zee in.  Ik had me toch wat anders voorgesteld bij dat ‘onwerkelijk tropische eiland’ waar ik zoveel over had gehoord.

Uiteindelijk vonden we een betaalbare hut,  ààn het strand,  met uitzicht op de zee,  en je zag nét de bouwwerkzaamheden niet.  Top!  Je had er geen stroom,  alleen een beetje in de avond maar dat was geen probleen. Wi-Fi heb je op het hele eiland niet. Ook prima.  De douche was koud,  oké!  En de toilet een hurk-variant. Goed.  Ook met het harde bed en rammelende ventilator hadden we geen moeite. Maar die muggen!  De volgende ochtend zag Tim eruit als bubbeltjesplastic.  En die douche en toilet hadden in plaats van een deur, een bedlaken!  Oja,  en ze hadden ook nog een stuk of 6 kinderen die nooit naar bed gingen en 24/7 gilden. We hielden dit 2 dagen vol en vertrokken toen van ellende naar de andere kant van het eiland.

Coral beach

En daar was dan toch het echte paradijs 🙂 helder water,  met de meest tropische vissen die je op staan (zitten?  Liggen? Hangen?)  te wachten bij de kust.  Een lekker ligbedje bij een verlaten strandbarretje,  waar je dus gratis kunt chillen.  En gezellig uitziende duikscholen waar we toch nieuwsgierig naar waren geworden.  Bij Ombak Divers stapten we binnen, en kregen wat vrijblijvend informatie en gratis koffie.  Ze boden voor een goede prijs (veel goedkoper dan koh tao!)  een padi open water course,  met gratis overnachtingen tijdens de cursusdagen.  Omdat ik toch nog twijfelde of duiken wel iets voor mij is, stelden ze voor een oefenduik te maken.  Mocht ik hierna besluiten ermee verder te gaan,  werd het bedrag verrekend met de uiteindelijke padi. Dat leek ons een mooie deal.

PADI open water

Samen met divermaster Tibo gingen we op pad. Na een paar kleine oefeningen nam hij ons mee het diepe in. En wat we daar zagen was onbeschrijfelijk! Die vissen!  Dat koraal!  Super gaaf. Vooraf hadden we natuurlijk al vaak gesnorkeld, en wisten we niet precies wat duiken voor meerwaarde zou hebben t.o.v. snorkelen. Maar dit is het verschil: bij snorkelen drijf je aan het wateroppervlak (duh), en ben je toeschouwer van het leven onder water.  Met duiken zwem je ertussen en voelt het alsof je onderdeel bent van dat leven,  en het echt meer erváárt. PADI here we come!

 

 

Doodsangst.

Diezelfde dag checkte we in bij Ombak en maakte kennis met onze nieuwe roomies in de dorm.  We kregen het theorieboek uitgereikt en werden een uurtje later in het water verwacht voor de eerste echte oefeningen. Oefeningen uit de hel, echt.  Om overal op voorbereid te zijn moet je onder water je zuurstof ‘kwijtraken’, of ‘opraken’,  voor het geval je tank leeg is of een vis je mondstuk wegslaat. Ook moet je je masker vol water laten lopen en later helemaal afdoen.  (voor het geval een vis je masker afpakt 😁) . Tim ging alles goed af,  natuurlijk. Ik had 53 bijna-dood-ervaringen. Tibo bleef volhouden dat het ‘no problem’ was,  ikzelf had toch wel wat moeite met het feit dat ik gedesoriënteerd aan het stikken was.  Aan het eind van de dag had ik het hélemaal gehad.  Op de site van PADI staat dat wereldwijd 25 miljoen mensen hun PADI-certificaat hebben gehaald.  Ik was bang dat ze het zouden moeten veranderen naar ’25 miljoen mensen hebben een certificaat. 1 iemand is gezakt. ‘

Yoga onder water

Gelukkig had ik me voorgenomen om me nóóit door angst te laten leiden in het maken van keuzes.  Dus ik zette door. Dag 2 ging al stukke beter (Oja,  en toen we aan het leren waren in de studieruimte kwam er een metergrote monitorlizard binnen!) ,  en op dag 3 gingen we dan toch echt duiken (12 en 18 meter diep) . En hoezeer ik daar vooraf tegen op zag,  zo veel genoot ik ervan! Ik weet niet of je de boeken van Eckhart Tolle kent (Leven in het Nu),  maar ik snap nu precies wat hij bedoeld! Vooraf hoorde ik dat duiken als yoga onder water is.  Tussen de paniekaanvallen door kon ik me er weinig bij voorstellen (die heb ik bij yoga nooit!)  maar nu begrijp ik het.

Duiken op Perhentian Kecil
4 (80%) 4 votes

2 reacties op “Duiken op Perhentian Kecil

  1. Marieke

    Oh Shirley ik moet hardop lachen om je blogs. Ik hoor het je zeggen. Heeeerlijk een stukje jij op afstand mee te kunnen maken. Ik geniet van jullie verhalen.
    Liefs Marieke

    1. Shirley(rgzk)

      Whahaha tnx 😆 leuk om te horen! Na zo’n lange tijd vinden wij ook steeds meer dingen ‘normaal’, dat het soms goed is om het op deze manier naar het thuisfront te schrijven en ons te beseffen dat er natuurlijk eigenlijk hele gekke dingen gebeuren hier 🤔.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *